voor B.G.
De vrouwelijke bankier
Mevrouw, de hoed van Eckhert.
Laten we eens kijken.
Geef haar een louis.
Ben je doof, meisje? Geef haar een louis.
Oh, wat is hij schattig!
Bedankt, mevrouw. Hartelijk dank.
We kunnen, meneer de directeur.
Commissaris, dit is nogal een bijzonder geval.
Oh ja? Heb je bij zulke affaires wel echt bijzondere gevallen?
- Mijn vrouw komt uit Amerika. - Wat dan nog?
Ik ben ooit gebeld vanwege een Turkse dame.
Geloof me maar, dat was erg banaal.
Ellendelingen!
She's just a friend.
U had gelijk. Het is een heel bijzonder geval.
Het is zelfs delicaat. Overspel?
Is er overspel gepleegd, of niet?
In dit geval, gezien de... Ik bedoel, zeg nu zelf...
- Mof! - Sloerie!
Hitsige meid!
- Uitschot! Meisje van de vlakte! - Hoer!
En ze zit op haar centen! Smous!
Slet!
Ben je in de kraag gegrepen?
Wat zul jij een pak slaag krijgen. Dat heb je wel verdiend.
Ferdinand, naar binnen. Dit is niet voor jouw oren bestemd.
Slettenbak!
Dit is voor iedereen bestemd. Het is leerzaam.
Tot ziens, heren. Sorry voor de overlast.
Sloerie!
Slet!
Heeft u iets in de etalage gezien? Wat heeft uw interesse gewekt?
Deze hoed.
Schaam je niet. Ze dwingen je om je te schamen,
zodat ze je kunnen kleineren. En dan is het hek van de dam.
Zo zit het, schatje. En daar sterf je aan.
Dat weet je.
Maar niet mijn Emmaatje.
Je bent jong. Je bent mooi. Je bent het allerintelligentst.
Echt, het geluk zal je toelachen.
Hij heet Moïse.
Het is een goede vent.
1922: gelukkig hebben ze een goede advocaat!
Ik zal je het geheim verklappen.
Alles is geoorloofd.
Emma is het ermee eens:
Niets is verboden.
De man is rijk...
Verpletter ze. Daarna zullen ze je hielen likken.
Verpletter ze. Doe het voor papa.
- Beste Emma... - Beste Paul?
De zon komt op, de zee is kalm, de wind staat gunstig...
- Oftewel? - Oftewel: we vertrekken.
Onze jassen, graag.
- Ga je een dutje doen? - Ik ben bang dat ik in slaap val.
Meester Cisterne toch.
Spaarbank EMMA ECKHERT
Van 09.30 tot 12.00 uur en van 14.00 tot 17.00 uur
- Dag, mevrouw de directrice. - Dag.
- Dag, mevrouw de directrice! - Dag.
- Dag.
- Goed geslapen, mevrouw? - Jij ook?
Ja, heerlijk.
Is die ondeugende vent bij je weg?
ECKHERT VERDEDIGT DE FRANK
VERTROUW UW SPAARGELD AAN HAAR TOE
"Stel een koninklijk maal voor, vóór 14.00 uur. Smakelijk eten.
"Sir Charles."
- We redden het niet meer. - Minder handel?
Steeds meer, maar in steeds kleiner geld.
Het is geen spaargeld meer, het is onzichtbaar.
Bemoei je er niet mee. Zie maar!
Zeg, directrice...
Je weet toch dat je moet kloppen? Jij ook.
Oh?
Pardon.
Binnen.
DIRECTIE
Waar heeft die Engelse lord van je het over?
"Stel een koninklijk maal voor, vóór 14.00 uur.
"Smakelijk eten."
Wat bedoelt ie?
Dat snap ik, maar welke Royale?
Royale minières? Royale des phosphates?
Alles is voortaan "Royale".
Jeanne, verbind me door met Chériaux, alsjeblieft.
- Snap je het nu? - Ach, natuurlijk.
Ach, natuurlijk.
Nee.
Chériaux, wat is de koers van Royale des pétroles?
Royale des pétroles. Natuurlijk!
14,55.
Nogal zwak.
- Ik koop ze. - Hoeveel aandelen?
Al wat er te vinden is.
Ik zal het doen.
Ik voer uw beleggingen nog uit, maar dit kan de laatste keer zijn.
Ik ben effectenhandelaar, geen croupier.
Ik ben dat gekonkel van u zat
waarmee u de prijs van zwakke noteringen opdrijft.
Ik laat me niet neerzetten als een nul.
als een nul!
ANATOLE CHÉRIAUX EFFECTENHANDELAAR
Kom allemaal bij elkaar! Alle hens aan dek!
Ons doelwit: Royale... des pétroles!
Vooruit, jongens! Flink ertegenaan!
Vooruit. Alleen Royale, maar wel alle aandelen.
Let niet op de prijs. Alles op Royale des pétroles.
Urbaine électrique: 29,30.
Western Union: 17,80.
Irak Petroleum: 30.
Minières du Tonkin: 12.
Royale des pétroles: 15.
Rhône-Poulenc: 51.
- U denkt dat de mensen stom zijn. - Nee.
Een klein beetje maar.
Het stijgt niet tot 16. En morgen daalt het tot 12.
Wat gaat die Eckhert van u dan doen met al die aandelen?
Bespottelijk.
Noem haar "mevrouw Eckhert", als u dat over uw lippen krijgt.
- Wat is er met je? - Niets.
Waar denk je aan?
Royale des pétroles: 15,60.
- Bespottelijk. - Royale des pétroles: 21.
- Bespottelijk. - Royale des pétroles: 32.
Vroeger vond je me leuk.
Nu telt enkel het geld.
Het geld... Dat kan me echt geen zak schelen.
Ooit dacht je er anders over.
Toen ik je mijn eerste miljoen gaf,
nou zeg, toen hield je van me.
Ja.
Toen alles op was, vroeg je om vergiffenis.
Ja.
En de erfenis van papa...
Zonder de erfenis van papa...
zou je nu nog steeds... onder aan de ladder staan.
Koop Paris-Midi, opzienbarend nieuws.
"Engelse aardolie stijgt explosief."
Koop Paris-Midi.
ENGELSE AARDOLIE STIJGT EXPLOSIEF
Koop Paris-Midi!
ENORME OLIEVELDEN ONTDEKT BIJ ADEN
Goudmijn voor Royale des pétroles Groen licht voor hausse
Ah, bravo!
En nog wel een vrouw. In haar eentje.
Maar wie heeft haar geïnformeerd? Wie, in Londen?
Ze begint me echt... Nou ja, bravo.
- Bravo. - Maar het is wel klasse.
KLUIZEN
DIRECTIE EERSTE ETAGE
Horace Vannister Directeur
Je houdt van het circus, hè, Duclaux?
Wat een goede acrobate...
- Tot nu toe houdt ze stand. - Ja, tot nu toe, idioot.
Eckhert schotelt die uilskuikens een flinke rente voor
omdat ze wat winst maakte op de beurs. Meer niet.
Dankzij Royale des pétroles.
Dat verbluft je, hè, die klasse?
Die Parijse klasse, terwijl ze uit het buitenland komt.
- Ze komt uit de Elzas. - "Uit de Elzas". Ja, vast...
Zodra ze op de beurs verliest, huilen die uilskuikens.
Dan noemen ze haar een dief,
omdat ze niet weten dat Eckhert zonder vangnet werkt.
Ik, meneer, heb altijd met een vangnet gewerkt.
Ik vertegenwoordig twee eeuwen bankieren in Frankrijk.
- Wat? - Niets.
Goed. "In Frankrijk", dat neem ik terug.
En dat krantje van haar...
De Bescherming van de frank.
Haar bescherming van de frank.
De frank die beschermd wordt door mensen als Eckhert,
mensen als Dzjengis Khan, een stel Zoeloes.
Zoeloes gaat wat ver.
Ja?
Ik heb een afspraak.
- Weet je dat zeker, jongen? - Absoluut.
Daar hebben we gisteren over getelefoneerd.
Ik zal eens kijken. Wacht hier.
Pas op voor het opstapje.
Neem ons niet kwalijk.
- Dag, meneer. - Dag, meneer.
- Hoe gaat het met meneer Vannister? - Dat weet ik niet. Geen idee.
- Volgende. - Ik.
- Nee. Hij is eerst. - Ah.
How do you do, sir Charles?
- Money? - Yes, indeed.
Veel geld. Heel erg veel french money.
Royale fooien.
Bourseul Martilly,
algemeen directeur van het Eckhert-concern.
Nee. Deze is voor u, meneer de directeur.
- Oh ja. - Dat geeft niets.
Ik had het niet gezien. Pardon.
Hé! Zet hem wat zachter.
Oh, wat ziet dat er veelbelovend uit.
Kijk eens aan.
De gedienstige Amerikaanse man van de tweeslachtige Camille.
- Dag, jongeman. - Dag, meneer.
Om in meerdere ruimtes te kunnen luisteren?
- Alleen naar muziek? - Nee. Ook naar de radio.
En niet naar iemand die daarginds wat zegt?
Daar heb je een microfoon voor nodig, neem ik aan.
Ben je de zoon des huizes?
Nee. Ik wil je niet afpakken van meneer Vannister.
Ik ben zelf vertrokken.
Onze karakters botsten compleet met elkaar.
Wat voor iemand is Vannister?
Hij is achterbaks en gemeen, mevrouw. Hij loopt al twee jaar over me heen.
Ben je bij anderen langs geweest?
Ja. Bij Urbaine électrique.
Bij meneer Savatier? Mooi.
Nee. Hij biedt me 5000 per maand. Ik verdiende 9000.
Meneer Vannister is onaangenaam, maar gul.
Ik vul het aan. 5000 bij meneer Savatier. 5000 hier.
- Gaat u me delen? - Urbaine staat op instorten.
Echt waar. Het bedrijf is bijna failliet.
Je gaat waken over de ondergang. Voor een jongen als jij
is dat interessant.
Ah, ik snap het al.
Ik bedoel, ik hoop dat ik begrijp wat u wilt zeggen.
Je bent echt een bemoeial.
Hoezo? Is er iets aan de hand dan?
Laat hem toch.
Ga zitten, Moïse.
- Het is smerig. - Dat weet ik.
Nee. Voor uw vingers.
"De streken van Eckhert, 20 jaar bedrog."
Perfect.
Lees verder. Titels schudden we uit onze mouw.
- Het is niet zo goed, hè? - Nee.
Weet ik. Bij u is het net of ik me inhoud.
"De lieve vriendinnetjes van Emma."
Kom nou toch...
Ah! Da's beter. "De ex, zo gracieus als een olifant."
Ik?
Ja, jij. Blijf zitten.
Nou?
Tienduizend frank. Dan publiceer ik het niet.
Geef hem 500 frank.
10.000 frank. Er is geen haast bij. U kunt in termijnen betalen.
Publiceer het dan maar! Dat komt me goed uit.
Snap je niet dat die aandacht me nu goed van pas komt?
Heel Parijs heeft het over u.
In een tijdsbestek van enkele maanden bent u erg populair geworden.
Mevrouw, hoe gaat u om met die plotselinge bekendheid?
Heel rustig.
Sommigen zien u
als een genie van het bankwezen, een soort van messias
voor kleine spaarders. Anderen zijn terughoudender.
Vanwaar die vijandige houding?
Omdat ze denken dat ik ze lastigval. Onterecht.
Wellicht ook omdat u een vrouw bent,
een charmante vrouw, een van de mooiste van Parijs.
Die sekse is normaal niet zo diplomatiek.
Ze noemen u "de mannelijke vrouw".
Dus, Emma Eckhert, bent u nog een vrouw?
Ik accepteer elk onderzoek.
- Nee, zeg! - Jawel.
Die zijn voor jou, kapitein.
We hadden 8000 frank afgesproken, als u de medaille draagt.
Anders vrees ik dat mevrouw Eckhert...
- U kent haar niet. - De helft.
4000, zonder dat spul.
Beste luisteraars, we zijn weer terug bij mevrouw Eckhert.
Stel, beste mevrouw, dat ik 10.000 frank heb.
Ik geef ze aan u. Wat gebeurt er vervolgens?
Na een jaar maak ik 800 frank aan u over.
Minstens 800 frank. Minimaal acht procent.
Waarom acht procent?
Omdat ik weet dat ik dat kan.
Vorig jaar heb ik al mijn cliënten 9,32 procent rente uitbetaald,
om exact te zijn. - Geloof je dat?
9,32 procent? Echt? Bravo. Maar iedereen weet toch
dat de beste Franse banken slechts één procent rente uitkeren...
Maximaal 1,5%.
...maximaal 1,5%. Staat u me toe dat ik wat sceptisch ben.
Wees sceptisch. Ga uw gang, dat moet.
Er breekt een tijd aan waarin de winsten op de beurs
uit de pan rijzen. Maar wie profiteren ervan?
Degenen die op de beurs kunnen investeren,
enkel de rijken. Wat ik voorstel,
is dat Jan Modaal deel kan nemen aan de algehele vooruitgang.
Precies. Zijn deel van de droom. Onze uitzending zit er alweer op.
Beste luisteraars, nog een fijne avond.
Neem me niet kwalijk. Mag ik?
Ik noem dat onverantwoordelijke demagogie.
Ze is bekoorlijk.
U laat zich wederom vermurwen.
Ze is niet alleen bekoorlijk,
maar ze heeft wel een beetje gelijk.
Hoeveel strijders hebben in Verdun, in de Argonne,
of op de Chemin des Dames niet gedacht: "Zo veel leed voor niets!
"Zo veel doden,
"zonder dat dat een radicale verandering op heeft geleverd
"na de overwinning?" Wie heeft er niet van gedroomd
dat er eindelijk een eind komt aan het kosmopolitische,
anonieme en smerige geld dat het spaargeld verpest
en de arbeiders tot de armoede veroordeelt?
Ja. Het was tijd dat er een man opstond.
Een man... Of een vrouw.
En die vrouw, dat is mevrouw Eckhert.
- Echt? Biedt ze acht procent? - Dat stond in de krant.
Ik heb het op de radio gehoord.
Meer, zelfs.
Het was iets van 9,32. 9,32, geloof ik.
Suiker. Er is suiker.
Acht procent gegarandeerd.
- Acht procent. - Ze komt uit Marseille.
Laat haar erlangs.
Had ze het echt over 8%?
Het is geweldig. Ik heb alles bij me. Al mijn centen.
Iedereen komt aan de beurt.
De loketten blijven zo nodig heel de nacht open.
Maak u geen zorgen. Alle stortingen worden geaccepteerd.
- Nou, meester, uw cliënt? - Cliënten.
- Ze zijn met z'n tweeën. - En het bedrag?
- Het loopt in de drie... - 300.000 frank?
Drie miljoen frank.
Het gaat om de regio Lille.
Is een van hen wellicht het bisdom?
Hoezo? Hebt u voorstellen uit die richting gehad?
Geen idee.
Het klopt dat sommigen anoniem willen blijven.
Ik zal voor hen tekenen.
- Niet als notaris, al zou dat... - Oké voor de commissie.
Het grootste deel bestaat uit aandelen, effecten.
Wij vertrouwen ze u toe. Wat doet u ermee?
Ik verkoop ze. Ik laat de machine draaien.
En als ze de aandelen terug willen?
Dan kan dat.
- Ja. Maar niet dezelfde aandelen. - Natuurlijk niet.
Ik koop andere. Hetzelfde bedrijf, hetzelfde bedrag.
- Maar met een ander nummer. - Wat dan nog?
Ik weet niet of ik juridisch gezien...
- Nou, dan niet! - We kunnen wel wat regelen.
PATHÉ-JOURNAAL
Trouw aan haar modernisme
heeft mevrouw Eckhert, de beeldschone bankier,
een vliegtuig gepakt om aan de Côte d'Azur
het jaar af te sluiten. Dat worden mooie feestdagen,
want mevrouw 8% heeft de jetset uitgenodigd
om het jaar met haar af te sluiten. Op oudejaarsdag
wordt het een drukte in Monte Carlo.
Hopelijk hebben de kleine spaarders waar ze zo veel om geeft
recht op acht procent van de kaviaar.
- Als je moeder dat ziet... - Emma, bedoel je.
Wat hoor ik, vier je geen kerst?
- Nee. Ik ben moe. - Dat is gezellig.
Ga maar feesten, liefje. Vermaak je.
Ik kan ook blijven, hoor.
- Heb je me niet meer nodig? - Nee.
Dat wilde ik horen.
Goed. Naar bed!
Beste man, we moeten gaan slapen.
Kinderen, naar bed!
Emma, ik wilde je gedag zeggen.
Zou je het leuk vinden om hier te slapen?
- Omdat het kerstavond is? - Nee.
Ik zie je zo weinig. Dan kunnen we kletsen.
URBAINE ELECTRIQUE DIRECTIE
TOT UW DIENST
Monte Carlo, juffrouw. Het is dringend.
Geef me twee uur.
Zie maar. Ga naar de bioscoop. Steek je wat van op.
Der blaue Engel, een film van Joseph von Sternberg
Een aandeel, mevrouw, dat u continu opgedreven heeft.
Dat kan geroddel opleveren.
Bent u zo bang voor Savatier?
Nee. Ik ben helemaal niet meer bang voor hem.
Vreest u niet dat de feiten u tegenspreken?
Die feiten zullen me een zorg zijn.
Ik bepaal die. Als u over 2 uur
niet al mijn aandelen hebt verkocht, ontsla ik u!
Ah! Wat verschrikkelijk!
Mijn God! Wat een ramp! Wat verschrikkelijk!
Hemeltje! Wat verschrikkelijk!
Verschrikkelijk! Wat een ramp! Wat een ramp!
Perron 8, de speciale Eckherttrein met als eindbestemming Monte Carlo.
Opgelet, we gaan vertrekken. Allemaal de treinstellen in, graag.
Sluit de portieren.
Minister Radignac, u kunt er prat op gaan dat u me...
- Ze is altijd te laat. - Juffrouw.
- Mevrouw. - Ah. Goed.
Kom, minister, laat me u verwelkomen...
Een coupe, minister. Juffrouw.
- Pardon. Mevrouw. - Bedankt.
Les jeux sont faits.
Les jeux sont marqués.
Rien ne va plus.
32 rood, even en passe.
Heren, ik heb vals gespeeld.
Ik zeg het, omdat het om spek en bonen gaat.
Dat neem ik tenminste aan.
Maar meneer de minister toch...
het is toch niet moeilijk?
Wat? Ah, aandelen.
Ziet u wel, meneer de minister? Mevrouw weet hoe het werkt.
- Leg het hem uit. Ik geef het op. - Luister, Loulou,
deze aandelen gaat mevrouw Eckhert naar de beurs brengen.
- Precies. - Binnenkort worden ze genoteerd.
Ze worden veel waard,
want mevrouw Eckhert regelt het. Snap je dat?
Op dat moment, Loulou,
moet jij ze verkopen, want daarna zijn ze minder waard.
- Dan zijn ze minder waard. - Hoeveel kosten ze nu?
We verkopen ze niet, u krijgt ze cadeau.
Dat is uw nieuwjaarsgeschenk.
Ik schrijf hier gewoon: "Minister Radignac,
"vijftig aandelen Minières du Tonkin."
Zodat we weten waar ze zijn, onze aandeeltjes.
Wees gerust. Iedereen krijgt er.
Nee. Niet iedereen. Enkel onze vrienden.
Ze is hier. Daar is ze.
Ze wilde er echt bij zijn: mevrouw Eckhert!
NICE VERDEDIGT DE FRANK
Weet u nog, de zaak Urbaine électrique?
Omdat mevrouw Eckhert dat aandeel steunde,
haastte men zich om de val van haar rijk aan te kondigen,
om te voorspellen dat de klanten geruïneerd zouden worden.
Nee, heren onheilsprofeten.
Ze heeft als enige geprofiteerd, voor haar klanten,
van de onvoorspelbare ondergang van Savatier.
Een wonder, zult u zeggen.
Absoluut niet.
Ze is talentvol,
serieus,
en op elk moment waakzaam,
voor het gezonde deel van Frankrijk,
voor u,
voor ons, voor de middenklasse.
Op sommige ochtenden vraag je je dingen af.
Jij? Dat had ik niet gedacht.
Jawel.
Bijvoorbeeld... Ik dacht dat je alleen van vrouwen hield.
Dat dacht ik ook.
- Er is heel wat schade. - Uiteraard.
- Zo goed? - Heel goed.
En was het voor jou ook goed?
Nee.
- Waarom lach je? - Het zou goed zijn geweest
als je me er niet naar gevraagd zou hebben.
Oh jee! Subtiel.
Nietwaar?
Dat zullen we eens zien.
Nee!
Sta je er echt op dat ik mijn trein mis?
- Ja. - Goed.
Directeur, mevrouw Eckhert vroeg me u te zeggen hoe vereerd...
Ja, vast. Ze is er niet eens.
Meneer de minister.
- Dag, meneer de directeur. - Dag.
- Hebt u lekker geslapen vannacht? - Kort.
Emma is er.
Dag, meneer de directeur. Ze komt er zo aan.
- Ben je haar zoon? - Precies, meneer.
Ik ben het kind van mevrouw Eckhert.
- Ben je ook ondernemer? - Nee, meneer.
Je hebt groot gelijk. Zoek een artistiek beroep.
- Volg je lessen Grieks op school? - Ja.
Goed zo.
Ik ben teleurgesteld.
U kwam zo binnenstormen
dat ik hoopte dat u zo in mijn armen terecht zou komen.
- Ik ben verrukt dat u... - Ik ben verrukt.
Ik ben verrukt dat ze verrukt is.
U hebt gelijk.
Het was onbetamelijk dat we elkaar nog niet kenden.
Die danser daar gaat u nog kopzorgen bezorgen.
- Ik kalmeer 'm wel. Da's een vriend. - Een vriend?
Zet u hem op de kieslijst?
- Daar denken we over. - Dat daar?
- Ziet u hem als afgevaardigde? - Dat hoop ik.
Wat een droefenis.
Nou, zeg.
Ik ben het eens met de directeur. Hij heeft geen manieren.
Mag ik even uw aandacht?
Neemt u een moment stilte in acht,
een moment stilte voor mijn vriend Savatier,
de arme Edouard.
Hij, Marcel Proust en ik hebben elkaar leren kennen
op de schoolbanken.
Ach, de charme van onze tienergesprekken.
Edouard was het slimst.
Op zijn 12e las hij Vergilius, en in het Latijn.
En nu is hij dood.
De barbaren zijn op het toneel verschenen
en hij heeft het niet overleefd.
Odi profanum vulgus!
Ik haat het onbeschaafde gepeupel!
Ik zou het me kwalijk nemen als ik 'n schaduw over dit feest zou werpen.
Het is middernacht. Gelukkig Nieuwjaar.
Gelukkig Nieuwjaar, allemaal.
Gelukkig Nieuwjaar, mevrouw.
De beste wensen.
- Waar was je? - Ik heb mijn vrouw gebeld.
En mij, wat wens je mij toe?
Jou? Wat kunnen we jou nu nog meer toewensen?
Oh... Flink wat. Ik zal het hard nodig hebben.
Vannister?
Vannister kan me geen drol schelen.
Ik koop een pand op de Boulevard Haussmann.
Vannister is er niets bij.
De Familiebank, de Museumbank, die stellen niets voor.
En ik dacht dat je een sentimenteel mens was.
MATIGNON - PREMIER
Ik vrees de verkiezingen niet.
Dit land kennende,
weet ik zeker dat het gezond verstand zal zegevieren.
Ziezo.
Ik was even bang dat u enkel de verkopers van illusies wou helpen,
de mensen die wonderen verkopen.
Maar ik ben verheugd.
U was een charmante journaliste.
Uw collega's zijn gulziger.
Staat u me toe, premier...
"Aan de mooie mevrouw Eckhert,
"voor al haar gulle inspanningen
"ten gunste van de bescherming van de frank,
"Raymond Prefaille."
Ik heb de bescherming van de frank niet tussen aanhalingstekens gezet.
Dat is me opgevallen. Premier, u bent een buitengewone man.
Die politiek van jullie.
Die politiek.
Kunnen jullie nooit eens even ophouden?
Nee. Dat komt nu slecht uit.
Maar ik hou je niet tegen.
Je kunt blijven en politiek bedrijven.
- Dat denk ik niet. - Waarom niet?
Dat leg ik je ooit nog wel eens uit.
BESCHERMING VAN DE FRANK ECKHERTBANK
Kom, jongens...
Nee.
Nee! Wat heb ik nu gezegd? Kom daarvan af.
Dat meen je niet.
Jij ook. Hup.
Nee, zeg. Nee!
En nu blijf je bij me. Hup!
Emma! Emma!
Emma!
Emma?
Emma, ik weet dat je daar bent. Doe open.
Hou op met die ongein. Doe open!
Doe die deur open!
Hou op, alsjeblieft.
Emma, je gaat te ver. Zo mag je me niet behandelen.
Doe open. Een laatste keer.
Ik ga met de advocaat de financiën uitpluizen.
Ik neem je al mijn geld af. Alles! Alles!
Alles! Alles! Emma!
Alles! Alles!
Ach, Jezus Christus!
Alles! Alles! Hoor je dat? Alles!
WAT EEN GARANTIE!
Die beste Prefaille.
Ik wil dat je hier blijft.
Je vrouw?
Een boel mannen gaan vreemd terwijl ze van hun vrouw houden.
Een boel...
Maar niet met een pot?
Zoals je wilt.
Ze laten zich niet onderhouden door een pot.
- Stomme zak. - Luister goed naar me.
Ik gaf die toespraken omdat ik dat leuk vond,
maar ik zal nooit voor je werken.
En wat de rest betreft... Waar en wanneer je maar wilt.
Maar ik word geen medewerker van je.
Sorry, maar ik verdien beter.
Duidelijk?
Hoeveel verdien je dan? Hoeveel wil je per maand hebben?
Daar heb je het al.
Snap je dan niet dat ik daar nu net tegen vecht?
- Tegen jullie rotgeld. - Hij moet zich weer verzetten.
Zeg, oud-strijder,
heeft niemand je ooit een stomme vent genoemd?
Jawel. Jij.
Maar ik geloofde het niet.
Cisterne, kandidaat van de linksen.
Bedankt, zeg.
- Een maand voor de verkiezingen. - Graag gedaan, hoor.
Ik verkoop papier, jongen.
Ik heb er 150.000 verkocht.
Prefaille straalt vertrouwen uit, jullie niet.
Ik heb vertrouwen in hem.
En als dat daarnaast
de mond snoert van je... Ik weet niet meer hoe hij heet,
van die verwaande Lecoudray, dan is dat mooi meegenomen.
- Hou je van me? - Nee.
Rot dan maar op.
Het volk kan toch niet anders dan zijn hoop vestigen
op de linkse partijen, op een eindelijk verenigd links,
onder leiding van Aristide Bréhaud?
Een goed verstand, een sterk karakter,
heel wat anders dan die sinistere Prefaille,
zo hongerig naar ons geld
dat hij niet alleen banken helpt om ons te plukken,
maar ook nog erg louche handelaren steunt
die pretenderen de frank te verdedigen.
Wat een schoft.
Hij is schattig. Kom.
LECOUDRAY, de afvallige Hij werd betaald door ECKHERT!
Als u dat nog eens wilt doen, zegt u het maar.
Ik vind vast wel wat.
Nee. Dit is wel voldoende. Hij had een lesje verdiend.
Je vindt altijd wat.
Weet u, het is net een ziekte. U veracht me,
maar ik ben te beklagen.
Als kind eiste ik op het plein al
een lolly als de dienstmeid wat tegen een infanterist zei.
En als het een korporaal was, eiste ik twee lolly's, enzovoort.
- En welke rang krijg ik van je? - Voor u voel ik genegenheid.
Hoewel...
Misschien... Wat dat kind aangaat...
- Bij u thuis, die jonge Armand... - Ja?
Ik heb iets gevonden,
zonder dat ik iets zocht, maar...
Het lijkt te kloppen,
wat de data betreft.
"Bedrogen magnaat doodt vrouw en pleegt zelfmoord,
"maar wie was de minnaar?"
De minnaar...
Ik dacht:
"Zou dat misschien mevrouw Eckhert zijn?"
Vanwege de baby van die mensen.
Er was een kind, een weeskind dat u wellicht opgevangen heeft.
Het is pure speculatie.
Ik weet niet of ik het publiceer.
- Absoluut niet. - Hoezo?
Als je aan mijn jongen komt, maak ik je af.
Oh ja?
- En ik zal vrijgesproken worden. - Denkt u?
Dat denk ik ook.
Met hoeveel procent?
Tot ziens, juffrouw. Hartelijk dank.
Ah!
Prefaille, verkozen.
Bréhaud, verkozen.
Herriot, dat weten we nog niet.
Meester Paul Cisterne, verkozen.
Meneer Lecoudray is verslagen.
Wat een pech.
Hallo? Ja?
Geen idee. Eens kijken.
- Wie is dat? - Mevrouw Eckhert.
Hij is weer de deur uit.
Ah. Hij is weer de deur uit. Helaas.
Ik wilde hem een hart onder de riem steken.
Bent u zijn vrouw?
Ja. Lief, dat u zich voor een verliezer interesseert.
- Denkt u dat hij het wel redt? - Ja hoor!
Hij is triest, maar eigenlijk is hij een vrij kalm mens.
Is hij er niet, of laat hij u zeggen
dat hij er niet is?
Beide.
Hij is uiteindelijk wel wat afwezig.
PATHÉ-JOURNAAL
Frankrijk heeft op links gestemd.
De winnaar van de verkiezingen,
Aristide Bréhaud, is aan de gesprekken
voor de kabinetsformatie begonnen.
Premier Bréhaud bewaart de primeur
voor z'n toespraak over het buitenlandbeleid,
zijn eigen discipline, voor de Volkenbond.
Tot in Genève, meneer de premier.
Overwinning voor de linksen! Bréhaud heeft gewonnen!
Dat zou een mooie voorpagina zijn.
- Je zou er 200.000 van verkopen. - Oké. Regel het maar.
Kunnen we hem niet aan onze baby geven?
Aan Lecoudray? Als wat?
- Geen idee. - Vraag jij me dat? Wil je een klap?
Toe maar, maar bespreek het met Bréhaud.
Oorlog tegen de oorlog, onrechtmatige oorlog,
die begrippen blijven centraal staan bij de Franse delegatie.
Bréhaud zal morgen uw vragen beantwoorden
in het Palais des Nations, zaal F.
Onofficieel laat ik u weten dat hij deel zal nemen
aan een diner op deze plek dat is aangeboden
door een eminent lid van het Franse parlement,
Paul Cisterne.
C, I, S, T, E, R, N, E.
Dat was het, heren...
Oh, pardon. Dames en heren.
Hoe gaat het nu met die onderhandelingen?
Ze verlopen ongelooflijk langzaam.
Premier, ik wil u voorstellen
aan de Parijse bankier en journaliste mevrouw Eckhert.
Ze heeft geloof ik een belangrijk bericht
voor u.
Het is een eer om hier te zijn,
te midden van u, in deze prestigieuze kringen.
Ik ben enkel een bankier,
maar aangezien mijn krant vrij succesvol was,
kondig ik nu een nieuw blad van mijn concern aan,
een weekblad, meneer, dat de ambitie heeft
om uw gedachtegoed in Europa te verspreiden.
Daarvoor bied ik u De Bescherming van Europa.
Mevrouw, hartelijk dank.
Lang leve De Bescherming van Europa.
De leiding zal in handen zijn van meester Rémy Lecoudray.
Maar...
Maar hoe ben je...
Met een loper, schatje. Duizend frank voor het kamermeisje.
Ze slaapt diep, zeg.
Juffrouw?
Hé, hallo!
Vooruit, uit bed. Opstaan, meisje.
Vooruit. Hup!
Hup.
En je hoedje.
Maar mevrouw toch!
Het is zwaar, maar we sturen u wel wat bloemen.
Soldaat... Op de plaats, rust!
Faites vos jeux.
Les jeux sont faits. Rien ne va plus.
Geduld. Over 3 maanden heeft links de kas geplunderd.
En dan keert meneer Prefaille terug.
En dan, op een ochtend... "Hallo? Meneer Vannister?"
En Vannister helpt ze uit de problemen,
want Vannister is een aardige man.
Maar hij schiet, Vannister, want hij is die kip zat,
dat waterhoentje, op haar rivier.
- Mag ik? Sta je me toe? - Nee.
Duclaux...
En als ik je weer in dienst neem?
Onder welke voorwaarden?
12.000.
Sta je me toe?
Ja.
Duclaux, ik geloof dat je te koop bent.
Ja, meneer.
Keulen
Soldaat?
- Nu meteen? - Ja, nu meteen.
DE VERDEDIGING VAN EUROPA
Meester RÉMY LECOUDRAY ADVOCATENORDE VAN PARIJS
Ik hou van je, ik hou van je, ik hou van je.
Ik hou van je.
Hallo?
Mijn rotgeld is zo gek nog niet, hè?
Geen idee. Ik word enkel betaald voor toespraken.
Schoft.
Dankzij dat rotgeld heeft Eckhert haar Lecoudray
De Bescherming van Europa cadeau kunnen doen,
daar heb je toch niets tegen? - Geen idee.
En dat rotgeld dat je aan een post als gedeputeerde helpt?
- Is die dan te koop? - Tuurlijk.
Ik heb alleen jou.
- Ik drijf je op als een aandeel. - Heb je niemand anders dan mij?
Eckhert: "Leve de liefde, leve het geld (van mijn klanten)."
"Mevrouw Lecoudray, Avenue Vélasquez 2, Parijs VIII."
WENEN
- Armand? - Nee. Mussolini.
Super. Een grote zaak.
- Hoi, fonograaf. - Hallo.
Morgen moet je in Rome zijn. Je wordt op het Quirina verwacht.
Op het Quirinaal.
- Hou je erbuiten. - Moest je daarom langskomen?
Over zoiets bel je niet, hè.
Is het...
Het is wat je denkt, maar enorm. Op een grotere schaal dan we dachten.
Het fascistische Italië. Bravo.
We laten onze principes varen voor Mussolini.
Maar het levert flink wat op.
Ga maar lekker door met praten. Hier.
Je routebeschrijving, je treinkaartje en het zakgeld.
Genoeg, voor als hij genegenheid nodig heeft.
PATHÉ-JOURNAAL
Rome.
Meneer Benito Mussolini ontvangt mevrouw Eckhert.
Goed geïnformeerde bronnen
zeggen dat de Duce de staatsobligaties die de fascisten
in Frankrijk gaan lanceren
aan de Parijse bankier heeft toevertrouwd.
Niemand zal zich daarover verbazen,
want de Duce is zo gevoelig voor bevallige vrouwen.
Steeds meer fabrieken zijn vanwege de economie
gedwongen hun deuren te sluiten.
De hoop na de verkiezingen botst met de economische realiteit.
Na lange verkennende gesprekken heeft premier Prefaille
voor zijn bezuinigingsbeleid
een regering van nationale eenheid opgericht die van alle inwoners
noodzakelijke inspanningen en opofferingen verlangt.
- Wat vind je van me, Duclaux? - U zag er prima uit.
Als je een jongedame zou zijn, zou ik met je trouwen.
Je hebt me al eens bedrogen, dat hebben we tenminste gehad.
Telkens als ik weer aan de macht kom, bel ik u.
Een gewoonte.
Een afspraak.
Een noodzaak.
En de Italiaanse staatsobligaties?
Ik dacht al dat u erover zou beginnen.
- Uiteraard. - In Rome je opwachting maken...
Bij Mussolini zelf, dat ligt lastig.
Er is een directere oplossing,
een geheel binnenlandse oplossing. - Ja?
Bepaalde beursorganisaties...
Beurs- en bankorganisaties... Ik zal ze niet bij naam noemen.
Nee. Mevrouw Eckhert.
- Ja. - Maar hoe dan?
Door het land de waarheid te vertellen.
- Door de mensen te waarschuwen. - Ik?
Eerst de pers.
- De pers... - En dan u.
En dan ik.
- U gelast een onderzoek. - Gerechtelijk?
- Gerechtelijk. - Is daar reden toe?
Altijd.
GEVAAR BIJ ECKHERT?
Brussel
- Nou, soldaat... - Mevrouw, alstublieft.
Je krijgt toch zomaar geen hartaanval?
Jawel. En het is zijn tweede.
Dat had hij wel mogen zeggen.
- Maar u bent... - Ja.
We moeten hem hier weghalen.
- Is 't tijdens de toespraak gebeurd? - Ja.
- Was u erbij? - Ja.
- Had hij u gevraagd... - Om naar hem toe te komen, ja.
We nemen hem mee naar Parijs.
KLINIEK VAN PASSY
Nee! Alstublieft! Dat kunt u niet maken!
VROUW ECKHERT, ROTTE APPEL VAN DE REPUBLIEK
We rekenen op uw buitengewone talent.
ECKHERT: op ramkoers
ECKHERT: DE DROOM LIGT IN DUIGEN!
Lees L'Intransigeant:
De bende van de oplichtster: haar vent en de aristo's.
Lees L'Intransigeant.
De bende van de oplichtster: haar vent en de aristo's.
L'Intransigeant.
De bende van de oplichtster: haar vent en de aristo's.
Ga zitten.
Hopelijk heeft hij dat niet gelezen. Is hem verboden kranten te lezen?
Natuurlijk.
Want hier staan we nog wel een tijdje bloot aan.
...verdedigt de schandalige bankier.
Mevrouw Eckhert zou het slachtoffer, de zondebok zijn van een ruzie
tussen premier Prefaille en meneer Bréhaud.
Wat bezielde meneer Cisterne toch toen hij uitriep
tegen de premier: "Via mevrouw Eckhert
"hebt u het op Bréhaud gemunt. Op alle linkse politici."
Prefaille antwoordde daarop: "Of links of rechts nu de macht heeft
"een regering moet de wet toepassen.
"Wees gerust, meneer Cisterne, dat gaan we doen."
Bent u mevrouw Lecoudray?
Ja.
Hartelijk dank. Ja?
Ik wil de minister van Justitie spreken.
- Waar tover ik die vandaan? - Hij is je vriend.
Een vriend die machteloos is
in de regering van nationale eenheid van meneer Prefaille.
- Nuance. - Mijn opties wilde hij wel hebben.
Dat is geen reden.
- Zoek maar wat. Breng hem langs. - Bij jou?
Hier of elders, maar wel vannacht!
- Bij u thuis? - Ja.
Ik lanceer de obligaties op 9 juni.
Het is nu 4 juni, dus over vijf dagen.
Als u in die 5 dagen wordt bevolen een zaak tegen me te beginnen,
wil ik dat u weet hoe de vork in de steel steekt.
Dan werkt u voor mensen
die dat niet kunnen uitstaan.
Ja.
En ik zweer plechtig dat als al mijn klanten
morgen hun geld terug willen hebben,
ik alles terug kan betalen. - Is dat zo, Paul?
Nou, als ze het zegt, mag je dat aannemen.
- Denkt u aan de opties? - Ik? Nee.
Jawel. Maar het is gedaan met die opties.
Die van u, die van anderen...
Ik zal het er nooit over hebben. Vergeten.
Binnen.
Laat maar zitten, mevrouw. We zijn uitgesproken.
Neem wat. Dan bent u niet voor niets gekomen.
Nogmaals, premier, we beschikken niet
over de minste aanklacht of aanleiding
om haar aan te klagen.
Maar ik klaag.
Ik dien een aanklacht in. Ze wilde me belachelijk maken.
Ze gebruikte uw vriendjes. Bréhaud voorop.
Als ze morgen niet in de gevangenis slaapt,
zeg ik waarom.
Tegenover het hele land. De keuze is aan u.
Want ik heb wel bewijzen.
RECHTER LARGUÉ
Begrepen, meneer de procureur.
Ja. Ik ben er klaar voor.
"Direct aan de premier."
Dat is een eer voor me.
Prima. Dag, procureur.
Geef hier.
Ze waren een beetje bang. Bang voor de verkiezingen,
bang voor Bréhaud, bang voor links...
Maar voor jou zijn ze als de dood.
Alleen jij kunt ze op hun terrein verslaan:
het geld.
En dat weten ze.
- Dat is een compliment. - Ik help je hier wel uit.
Met opgeheven hoofd.
Dat spreekt voor zich.
- Geef hier. - Nee.
Geef hier.
Maar dat is al wat we hebben.
We hebben nog heel wat dingen. We hebben de waarheid!
Denk eens na.
Als je hoge piefen besmeurt, vechten ze terug.
Hoe belangrijker ze zijn, hoe meer ze terug kunnen vechten.
Dan wordt alles en iedereen besmeurd.
Dat kunnen we niet gebruiken.
Als je ze niet 't plezier wilt gunnen om aan te bellen, moet je nu gaan.
Eckhert.
Emma Madeleine Joséphine Marie, ex-vrouw van Nathanson Moïse.
Maar één voornaam.
Vast het enige wat hij zich ontzegd heeft.
Bedankt namens hem.
Ik klaag u aan voor zwendel, misbruik van vertrouwen,
bedrieglijke reclame en verduistering van spaargeld.
En van wie heb ik dat spaargeld dan wel verduisterd?
Van de banken? Werkt u voor hen?
Belediging van een ambtenaar?
Als u het schandelijk vindt om voor de banken te werken wel.
Bravo. Dan krijgt u uw zin.
Belediging van een ambtenaar in functie.
- Tevreden? - Erg tevreden. En wat doen we nu?
Leve mevrouw Eckhert!
We staan aan uw zijde!
De loketten zijn open!
Ik accepteer alle verzoeken om terugbetaling. Ik betaal!
Ik betaal!
- Waar is die grapjas? - Bij de experts.
Rustig aan, meneer.
Emma! Emma!
Dit is geen boekhouding waarmee gerommeld is.
Er is niet eens een boekhouding!
Wat weet u daarvan?
Als u dat van iemand moet zeggen, wacht dan tot de experts klaar zijn.
- Nog één woord en... - Wat?
Belediging? Dat hebben we al gehad.
Roep uw griffier. Griffier!
Noteert u deze verklaring van me:
Mijn concern zit midden in een reorganisatie.
Desorganisatie.
Maar ik zal bewijzen
dat de ontvangen stortingen van de klanten maximaal
54 miljoen bedragen
en dat ik in effecten, aandelen, waardepapieren en onroerend goed
minimaal 58 miljoen bezit.
Ik ben 54 miljoen schuldig, en bezit 58 miljoen.
Neem wat, meneer. Toe maar, neem wat.
Ik neem normaal een sandwich.
Maak een uitzondering. Dit is 't moment.
Nu we toch bezig zijn, noteer het volgende:
Bij mij thuis in Neuilly vindt u twee miljoen in de kluis.
Bij u thuis? Hebt u de beschikking over 2 miljoen?
- Weet u hoeveel ik verdien? - Ooit verdiende ik minder.
- Maar sindsdien... - Tja...
Luxe. Wat je daar wel niet voor doet.
Ja, maar het is lekker.
Na je 30e vrij je enkel nog lekker in zijde.
Ah... Dag, meneer de premier.
Ja. Onmiddellijk.
Ja. Dat heb ik trouwens net al voorgesteld aan uw adviseurs.
Tot uw orders, premier.
Hé! We gaan dicht!
Vooruit, sluit de loketten!
Stilte! Kom, dicht die zooi.
Wat is er?
Dat kunt u niet maken!
Juist wel. Het is me opgedragen.
Voorkomen dat ik de cliënten vergoed?
U mag ze vergoeden als er geld voor is.
- Dat bepalen de experts wel. - Maar sluit de loketten niet.
Als u ze sluit, zaait u onrust.
Is dat wat u wilt?
Als u de machine stilzet, is het gedaan.
Dan is dat een kwetsbare machine, zeg.
Wachters, neem haar mee.
Nee! Nee!
Nee!
Verdomme. Ik wilde je mijn poen nog wel toevertrouwen.
Ik zou als eerste belazerd worden!
Wilt u deze dans van me, meneer?
Weet je, je bent best een mooie vent voor een griet.
En mij? Vind je me mooi?
- Kom, schoonheid. - Blijf van me af.
Eckhert!
"Mevrouw Eckhert", graag.
Vooruit, kom mee.
- Pokkevent! - Slet!
- Oplichtster. - Wrijfster.
Rotkerel!
Ieder zijn beurt!
Pot! Je verdiende loon!
Ze is van de verkeerde kant!
Mevrouw...
Zuster...
Als u wilt dat ik "mevrouw" zeg, noemt u me "moeder-overste".
Moeder-overste, luister.
- Zeg het maar. - Nee. Niets.
Dat wilde ik u vragen... Me apart zetten.
Dat is geen recht.
Mag ik een tafel hebben?
Nee.
Wilt u me kleinkrijgen? Waarom? Ben ik soms de duivel?
Wat een buitensporige trots.
Een tafel, om te kunnen schrijven. Een tafel, om me te verdedigen.
Is dat te veel gevraagd?
Dit is het Ritz niet. We zijn hier uw slaafjes niet.
Ah, Lecoudray. Ik mag hem wel, die Lecoudray van u.
- Ik heb het niet over hem. - Da's al wat u doet.
"Hij wist van niets. Hij heeft niets gedaan."
Nee. Ik zeg dat als u een schuldige zoekt, ik dat ben,
en ik alleen.
Hij was uw geliefde. Goed...
Hij is geen vriend meer, zie ik.
Dat heb je vaak.
Ik ga jullie 's samen verhoren.
Dat wilde ik net voorstellen.
U ziet, ik kom tegemoet aan uw wensen.
Verklaring van Lecoudray:
"Ik werkte enkel voor Eckhert als journalist.
"Als ik van het bedrog had geweten,
"had ik onmiddellijk ontslag genomen.
"Ik zweer dat ik niet bewust heb deelgenomen aan de praktijken
"van mevrouw Eckhert.
"Ik vervloek die vrouw die me in m'n eer heeft aangetast." Ziezo.
Dat is alles, rechter.
Prima.
Dat is precies wat ik zeg, nietwaar, meneer Largué?
"Lecoudray wist van niets. Lecoudray heeft niets gedaan."
- Bevestigt u deze woorden? - Nee.
Ik heb me niet in die bewoordingen uitgedrukt.
Wees gerust. De boodschap is duidelijk.
Ik kom op voor mijn eer.
Mevrouw...
Lees mijn verslag maar.
Dan zult u zien dat ik de cliënten kan terugbetalen.
Ik heb het geld.
Ik ga ze vergoeden. Maar wanneer? Wanneer beginnen we?
Een hongerstaking maakt geen indruk op me.
- Dit is niet mijn eerste. - Wel voor mij.
Als u geen honger hebt, eet u niet. Maar snoep niet in het geheim,
dat merk ik.
Bedankt voor de waarschuwing. Het wordt geen eitje,
maar samen redden we het wel.
In het begin wilde u nog wel drinken.
Nu niet meer.
Dat is onlogisch.
Wat wilt u dan horen?
Ik wil... horen...
dat ik het geld mag terugbetalen... dat ik ze schuldig ben.
De dokter! Bel de dokter!
Nee!
Wees gerust, Paul.
De begrafenis is uitgesteld.
Doe mijn koffer open.
Zit mijn gabardine erin?
- Ja. Heb je het koud? - Nee.
Kom hier.
Ga zitten.
Hoe laat is het?
10.30 uur.
Om 12.30 uur
wil ik dat er een auto op me wacht
op de hoek van de Rue d'Arcole.
Je bent gek. Dat moet je niet doen.
Het gaat me lukken. Hoe dan ook, ik doe het.
Er bestaan ook taxi's.
Je hebt geen keus.
Hallo, juffrouw.
Ik ben hier voor Emma Eckhert.
ZUSTER van DIENST
Bedankt, juffrouw.
GASTHUIS
Kijk me niet aan.
Colette, bezoek in Straatsburg ook meneer Haeckli.
ECKHERT IS ERVANDOOR!
En Dubousquet in Nice.
Hij is beter dan Mora.
- Is dat alles? - Ja.
- Tot ziens. - Tot ziens.
Kom je?
EMMA IS VERDWENEN!
Als je het goed vindt, blijf ik bij Colette.
- Voorlopig, bedoel ik. - Uiteraard.
ECKHERT OP DE VLUCHT!
"Ik ben enkel en alleen ontsnapt om uw belangen te kunnen verdedigen.
"Ik heb de rechters gesmeekt om u te mogen terugbetalen.
"Dat hebben ze steeds geweigerd, want ze hebben maar één doel:
"me laten doorgaan voor een oplichtster.
"Ik verplicht me ertoe om u alles terug te betalen, inclusief 8% rente,
"voor 31 december. Maar ik heb uw hulp nodig."
"Maar ik heb uw hulp nodig.
"In elke stad zijn al comités opgericht.
"Ze zullen contact met u opnemen.
"Als ieder van u akkoord is gegaan,
"zal ik naar de rechters gaan,
"die me toestaan u te vergoeden, of me tegenhouden.
"Dan weet u wie de oplichter is, justitie of mevrouw Eckhert.
"Ik ben enkel en alleen ontsnapt om uw belangen te verdedigen.
"Ik verplicht me ertoe om u alles terug te betalen,
"maar heb uw hulp nodig."
ECKHERTAFFAIRE: KIEKEBOE, DAAR IS ZE WEER!
Emma Eckhert, aangezien u niet kunt zitten,
hebben de dokters u toegestaan om liggend voor te komen.
Als u daar behoefte aan hebt,
geven we u een brancard. - Ja, meneer de voorzitter.
Nathanson, niemand zegt dat u moet blijven staan.
Jawel, meneer de voorzitter. Ik.
Een brief van weduwe Sul.
Nee. Alstublieft. Niet nu.
"Mevrouw, ik ben u van harte dankbaar..." Et cetera.
Mevrouw Sul is erg ontroerd. En daar is reden toe.
Acht aandelen Citroën toevertrouwd, acht aandelen teruggekregen,
plus de 35 procent die dat mevrouw Sul opgeleverd heeft,
dankzij ons,
met die aandeeltjes Citroën. En zo heb ik er tweeënnegentig.
Tweeënnegentig brieven... Ontroerd,
hartstochtelijk.
Maar...
terug naar onze waardige notaris uit het noorden.
Meester, u hebt mevrouw Eckhert op 20 december opgezocht
met een erg groot aantal aandelen.
Ze heeft u gezegd dat ze die zou verkopen, toch?
Ja, maar ik heb haar gezegd: "Opgelet,
"de aandelen die u ons teruggeeft, hebben niet hetzelfde nummer.
- "Juridisch gezien..." - Dat staat er los van.
Zeg dus niet dat u bedrogen bent.
Bepaalde beursorganisaties...
Bank- en beursorganisaties...
Ik noem ze niet bij naam.
Eckhert.
Ja. Mevrouw Eckhert had het vertrouwen van het volk gewonnen.
Dus begint het geld binnen te stromen,
hele ladingen vers geld,
want het gewone volk,
de eenvoudige mensen, hebben geen vertrouwen meer
in bank X of in bank Y,
of in de bank van Vannister.
Ze hebben vertrouwen in mevrouw Eckhert,
in hun Eckhert, persoonlijk.
Het bankwezen moet opgeschoond worden.
Dat is vervelend.
...om Emma Eckhert uit de weg te ruimen,
enerzijds omdat ze 8% rente geeft en de andere banken 1%...
Daar hoef ik geen woorden aan vuil te maken.
En ten tweede omdat de mensen dingen in gaan zien. Jazeker!
Wat zal de gewone man zich af gaan vragen?
Hij zal zich afvragen: "Als die meneer Vannister..."
Ik heb hem trouwens opgeroepen.
- Hij is ziek. - Dan zou ik hem verzorgd hebben.
De gewone man zal zich afvragen:
"Als de Vannisters, de banken,
"de steunpilaren van de regering,
de steun van de regering, me besteelt,
"dan besteelt de regering me, wegens een beleid ten gunste van..."
Ten gunste van wie?
Van Vannister en consorten, natuurlijk.
Meester, wilt u alstublieft
politieke of persoonlijke zinspelingen achterwege laten.
Goed. Dan zal ik "ze" zeggen.
"Ze", in het meervoud, is dat goed? Z, E.
Z, E hebben mevrouw bewust tegengewerkt,
want het was of zij, of Eckhert.
Ik klaag Z, E aan
voor een morele moord met voorbedachten rade.
- U gelast een onderzoek. - Gerechtelijk?
Gerechtelijk.
Gezien het feit dat er uit de getuigenissen blijkt
dat mevrouw Eckhert
en haar medeplichtigen op illegale wijze de waardepapieren,
aandelen en effecten verhandeld hebben
die hun waren toevertrouwd,
veroordeelt de rechtbank mevrouw Eckhert tot drie jaar
gevangenisstraf,
en Nathanson tot twee jaar.
Bourseul Martilly en Lecoudray zijn bij dezen vrijgesproken.
- Bedankt. - Wat zei u daar?
Ik zei: "Bedankt".
Ik wil u bedanken voor de vrijspraak van Bourseul en Lecoudray.
Dat is gewoon rechtvaardig.
Maar 2 jaar voor "haar vent" en niks voor "de aristo's",
wat wilt u, beste voorzitter,
het begint op een schijnproces te lijken.
- Wil je het echt lezen? - Is het slecht nieuws?
- Word ik afgemaakt? - Ja.
DE HELD IS GEDESERTEERD
- Ga je niet naar school? - Nee.
Waarom niet?
Vanwege de griep. Er zijn leraren ziek.
- Colette... - Ja?
Niets.
- Tot straks. - Ga je weg?
Ik kom terug, hoor.
- We kunnen toch wel even praten? - Hoezo?
Je hebt je eer gered, toch? "Ik ben een held. Ik was in Verdun.
"Als ik het geweten had... Ze hebben me erin laten lopen.
"Pardon. Neem het me niet kwalijk."
Neem me niet kwalijk.
Huil je?
Inderdaad. Het is niet mals.
DE HELD IS GEDESERTEERD HIJ VERRIED ZIJN DAME
Dat doe je niet.
Houd contact met de comités.
Ik sta aan je zijde.
Heel erg, schatje.
Tot gauw.
- Oh ja? - Ja.
- Doet het zeer? - Nee.
- Ik heb voor u gebeden. - Dan kan ik gerust zijn.
Sorry, moeder-overste. Ik weet niet hoe je ''bedankt" zegt.
- Stop daar eens mee. - Stil!
En nu?
Kom op.
Kom op!
Hé! Moet je die potten zien.
Nee maar, Eckhert heeft een liefje.
- Mogen we ook meedoen? - Slet.
Moeten we even weggaan?
Dwaas.
Dwaasje.
Het moest wel.
Deze meid geeft dus nooit op.
Jawel.
Onder de zoden.
PATHÉ-JOURNAL
Na het aftreden van Prefaille vanwege een vijandige stemming
heeft de politieke crisis bijna 1 maand geduurd.
Meneer Bréhaud, de eeuwige kampioen van links,
heeft geaccepteerd verkennende gesprekken te voeren.
Veel geluk, meneer Bréhaud. Voor Frankrijk.
Vervolg van de medisch-juridische perikelen van Eckhert.
Omdat ze niet tegen het vochtige stro in de gevangenis kon,
is ze overgebracht naar een kliniek in Parijs
voor een kleine chirurgische ingreep.
Maar we kunnen haar fans geruststellen.
Ze herstelt momenteel
in een chique kliniek in La plaine Monceau,
waar ze ontroerende attenties ontvangt
voor iemand die een gevangenisstraf uitzit,
want, en dat wordt bevestigd door de gevangenis,
mevrouw Eckhert zit nog gewoon haar straf uit.
Ons is verzekerd dat ze juridisch gezien nog steeds vastzit.
Alles goed?
Ik sprak Bréhaud.
Is het "nee"?
Het is "ja".
- Wanneer? - Over een maand,
zodat er geen verband wordt gelegd. - Hoezo?
Tussen onze terugkeer in de regering
en jouw voorwaardelijke invrijheidstelling.
- Heb je het uitgelegd? - In grote lijnen.
Daar betaal ik je toch niet voor?
Je bent mijn advocaat.
- Mijn advocaat voert niks uit. - Precies.
Als ik niemand mag vergoeden, kan die vrijheid me niets schelen.
Jouw beurt!
Duclaux, je zou geen goede moordenaar zijn.
Voor ons zaakje,
vanwege de omstandigheden,
kunnen we beter anderen inzetten.
Dat is in dit geval beter, ja, meneer.
Kijk eens hoe mollig.
Net een bankierskippetje.
Zes of zeven bussen zijn genoeg, denk ik.
...wordt gevraagd bij het secretariaat.
Meneer Haeckli, van het comité van Straatsburg
wordt gevraagd bij de welkomstbalie.
Ah, ze zijn onmogelijk. Je had toch morgenochtend gezegd?
Wat wil je dan, ze zijn er. Zoek huisvesting.
Goed. Bespreek het met de hotels.
Prima.
Hier? Heel vrolijk. Kom maar.
Natuurlijk. Bedankt, Colette.
Colette. Je krijgt de groetjes.
- Ze is erg... - Erg?
Erg nuttig.
Saray, uit Marseille, wordt gevraagd bij de welkomstbalie.
Niet te geloven.
Geweldig.
Hou jullie maar vast... Met vanillesaus.
Op jullie.
Op jullie allemaal, schatten.
- Op morgen. - Op morgen!
ALGEMENE VERGADERING
ECKHERTBANK BESCHERMING VAN DE FRANK
Victor, uit Grenoble, komt u alstublieft naar de perskamer.
Victor, uit Grenoble, komt u naar de perskamer.
Laatste oproep.
Alleen de wens om op een dag voor u te kunnen staan
en te kunnen roepen: "Nee, ik ben geen dief",
heeft me door alle beproevingen geholpen,
alle provocaties,
al het lijden dat justitie voor me in petto had.
Bravo!
Alstublieft...
Dit is mijn voorstel:
Over vijf dagen, op 26 maart,
geef ik u een derde terug van het bedrag dat u gestort hebt.
Op 26 maart 1932 nog eens een derde.
En de rest op 26 maart 1933.
De rente van 8 procent blijft lopen tot aan de laatste aflossing.
Wie voor is, steekt nu zijn hand op.
En dan nu de tegenstanders...
Dan gaan we ermee door!
En dat gaan we samen doen!
Laat ze erlangs!
Emma!
Vertaling: Robby van den Hoek